Filistinliler, Gazze'de yaşanan insani krizi 1948'deki Nekbe ile kıyaslayarak mevcut durumu "soykırım" olarak nitelendiriyor. Beyt Hanun sakinlerinden A.A. (52), İsrail saldırıları öncesinde çiftçilikle uğraştığını ve mutlu bir hayat sürdüğünü belirtti. Akl, Gazze'nin büyük kısmının İsrail tarafından işgal edildiğini ve halkın deniz kenarına doğru sürüldüğünü ifade etti. Gazze'de güvenlik ve istikrarın olmadığını, insanların tek dileğinin sabaha sağ çıkmak olduğunu söyledi.
İ.H. (61) ise eskiden sade ama güzel bir hayatları olduğunu, şimdi ise çadırlarda, güvenliğin, yiyecek ve içeceğin olmadığı bir ortamda yaşadıklarını aktardı. Hıleyf, İsrail'in Gazze'de aç bırakma ve tehcir politikası uyguladığını, eğitim sistemini ve altyapıyı çökerttiğini belirtti. Çocuklarının işsiz kaldığını ve sadece karınlarını nasıl doyuracaklarını düşündüklerini anlattı.
Yaşadıklarını "Büyük Nekbe" olarak adlandıran U.A.S.D. (48), çocukların omuzlarında yaşlarından büyük bir yük taşıdığını ifade etti. Dib, Gazze'deki çocukların dünya çocukları gibi yaşamasını ve eğitim görmesini istediklerini vurguladı. Erkeklerin işsiz ve parasız olduğunu, ailelerine bakamadıklarını söyledi. Çocukların temel gıda maddelerine bile ulaşamadığını, fiyatların uçtuğunu belirtti.
89 yaşındaki H.S., 1948'deki İsrail işgalinin ardından Aşdod'dan Gazze'ye göç etmek zorunda kaldıklarını anlattı. Savaş ve yerinden edilme deneyimlerini bizzat yaşadığını belirten Selame, o dönemde 10 gün ailesinden ayrı kaldığını ve sadece su içerek hayatta kaldığını söyledi. Birleşmiş Milletler Yakın Doğu'daki Filistinli Mültecilere Yardım ve Bayındırlık Ajansı'nın (UNRWA) kendilerine yardım ettiğini, 5 yıl çadırlarda yaşadıklarını ve vatanlarına dönemediklerini ifade etti. Selame, İsrail'in saldırılarında genç yaşlı, büyük küçük herkesin katledildiğini, tek bir Filistinli bile bırakmak istemediklerini dile getirdi. Gazze'de 2 kez yerinden edildiğini ve İsrail'in saldırılarını 78 yıldır sürdürdüğünü belirtti.
