Arter'in üçüncü katında ziyarete açılan yeni grup sergisi “Sonra yok. Sonrası şimdi.”, dünyanın sonunun geldiği fikrinden yola çıkarak ekolojik ve politik gerçeklere odaklanıyor. Küratörlüğünü Delfin Öğütoğulları'nın üstlendiği sergide, Can Altay, Halil Altındere, Thomas Bayrle, Nermin Er, Ceal Floyer, Alison Knowles, Jarotsaw Koztowski, Alicja Kwade, Nicholas Mangan, Olaf Metzel, Nam June Paik, Gerhard Richter-Sigmar Polke, James Richards, Gerhard Rühm, Necla Rüzgar, Hrair Sarkissian, Sin Wai Kin, Amikam Toren, Nasan Tur ve Wolf Vostell gibi sanatçıların eserleri yer alıyor.
Sergi, dünyanın sonunun sonlu bir olay olmadığını, aksine içinde bulunduğumuz ve sürekli yeniden üretilen bir durum olduğunu vurguluyor. Eserler, gezegenin kendisinden ziyade, onu ayakta tutan mekanizmalarla kurguladığımız dünyanın sonuna ilişkin imgeleri ve felaket senaryolarını gizleyen küresel güçleri; radyasyonu, küresel ısınmayı, hidrokarbonları ve plastikleri merkeze alıyor. Sergi, adını Cormac McCarthy'nin “Yol” romanından alarak, kıyamet düşüncesinin nasıl manipüle edildiğini, medyatikleştirildiğini ve sürekli yenilenen söylemlerini inceliyor.
Sergide yer alan yapıtların medya ve iletişim araçlarıyla olan ilintisine değinen küratör Delfin Öğütoğulları, bunun nedenini sistemlerin manipülasyonu olarak açıklıyor. Öğütoğulları, “Bu, sanatçılar tarafından değil, sistemlerin ve belli düzenlerin onları manipüle etmesi üzerine bir etkileşimdi. Serginin geneli bir sistemin işlemeyişi üzerine kurulu. Tek bir iletişim aracı değil, birçok şekilde bilgi aktarma biçimimizdeki manipülasyonun, bu manipülasyonu sistemler tarafından yapıldığı; bireysel bir yerden değil de çok daha büyük bir yerden gelen ve neredeyse göremediğimiz bir şekilde gelişen bir pencereden göstermek istedim,” ifadelerini kullandı. Sergi, bu durumu simgelemek amacıyla bir haber spikeri tekrarına da yer veriyor.
Serginin öne çıkan eserleri arasında Necla Rüzgar’ın “Tanrının Kuşları” yerleştirmesi bulunuyor. Sanatçı tarafından farklı boyanmış bin adet gerçek boyutlu serçe figüründen oluşan eser, insan müdahalesinin biyoçeşitlilik üzerindeki yıkıcı etkisini gözler önüne seriyor. Olaf Metzel imzalı “Trennen Mithören” ise duvara yığılmış telefonlar, terminaller ve mikrofonlardan oluşuyor. Almanca başlığı hem bağlantıyı kesmeye hem de gizlice dinlemeye atıfta bulunarak, dijital kontrol altında yaşamayı ve gerçeklikten koparılmayı sorguluyor. Jarostaw Koztowski'nin “Köpürenler Dışındaki Her Şey Vızıldıyor” yerleştirmesi ise medya araçları tarafından kullanılan sözcüklerin ve ifadelerin sürekli yenilenmesini yansıtarak, dilin içinin boşaltılmasına ve algının saptırılmasına dikkat çekiyor.
